ಸಂಪಾದಕೀಯ್:
ದೊಳ್ಯಾಂಚೊ ಜಾದೂ
ಸೊಭಾಯೆಚ್ಯಾ ಮೊಗಾಂತ್ ಪಡ್ಚೆಂ ಕವಿಚೆಂ ಏಕ್ ದೆಣೆಂ ಮ್ಹಣ್ಯೆತ್. ನಾ ತರ್ ಕವಿತಾ ಘಡನಾ. ಹಾಂಗಾ ಕವಿನ್ ರಚಲ್ಲೊ ಪ್ರೇಮಿ, ಸೊಭಿತ್ ದೊಳ್ಯಾಂಕ್ ಶರಣ್ ಜಾತಾ – ತೆ ದೊಳೆ ಆಬ್ಳಾಯೆನ್ ಆಪ್ಣಾಂವ್ಕ್ ನ್ಹಯ್, ಅಧಿಕಾರ್ ಚಲೊಂವ್ಕ್ ನ್ಹಯ್, ಬಗರ್ ಮೊಗಾಕ್ ಜಾಗಯಿಲ್ಲ್ಯಾ ತ್ಯಾ ದೊಳ್ಯಾಂಚ್ಯಾ ಸಾಗೊರಾಂತ್ ಬುಡೊನ್ ಶಾಂತ್ ಜಾಂವ್ಕ್. ಹಾಂಗಾ ಆಬ್ಳಾಯ್ ನಾ ಆನಿ ಆಬ್ಳಾಯೆಕ್ ಕವಿತೆಂತ್ ಖಂಡಿತ್ ಜಾಗೊ ನಾ.
ವಾಚ್ಪ್ಯಾಕ್ ಹೊ ಮೋಗ್ ಏಕ್ ಭ್ರಮ್ ತಶೆಂ ಭೊಗುಂಕ್ ಪುರೊ. “ಉತ್ರಾಂ ಸುಟನಾತಲ್ಲ್ಯಾ” ಮೊಗಾಚೆ ಗುಂಡಾಯೆಂತ್ ಬುಡ್ಲೆಲ್ಯಾಕ್ ಹೊ ಏಕ್ ಭ್ರಮ್ ನ್ಹಯ್, ಸೊಡ್ವಣ್. ದೊಳ್ಯಾಂನಿಂಚ್ ಘಾಯ್ ಜಾವ್ನ್ ಪರ್ತ್ಯಾನ್ ದೊಳ್ಯಾಂನಿಂಚ್ ಗೂಣ್ ಜಾಂವ್ಚೊ ಸೊಭಿತ್ ಅನ್ಭೊಗ್ ಕವಿನ್ ವಾಚ್ಪ್ಯಾಕ್ ದಿಲಾ. ನವ್ಯಾ ಕವಿಥಾವ್ನ್ ಅಸಲ್ಯೊ ಅಪ್ರೂಪ್ ವೊಳಿ ವಾಚುಂಕ್ ಮೆಳ್ತಾನಾ ಧಾದೊಸ್ಕಾಯ್ ಭೊಗ್ತಾ. "ಮೊಗಾಪೆಳೊ" ಬಾಂದ್ಚಿ ಕಾಲೆತ್ ಆನಿ ಶಾತಿ ಕವಿಕ್ ಆಸಾ ತೆಂ ಕಳ್ತಾ.
ಮೊಗಾಚ್ಯಾ ಜಾದೂಂತ್ ಆಪ್ಣಾಕಚ್ ಹೊಗ್ಡಾಂವ್ಕ್ ವಚುಂಕ್, “ಗೀಳ್ನ್ ಸೊಡ್ ಮ್ಹಾಕಾ ತ್ಯಾ ದೊಳ್ಯಾಂನಿ” ಮ್ಹಣ್ ಆಪ್ಣಾಕಚ್ ಸೊಭಾಯೆಕ್ ಅರ್ಪುಂಕ್ ಮೊಗಾಳ್, ಧಯ್ರಾದಿಕ್ ಆನಿ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಕಾಳಿಜ್ ಜಾಯ್. ನವೊ ಕವಿ, ಪಕ್ಕು, ಕುಕ್ಕಿಪಾಡಿ ಲಾಗಿಂ ಅಸಲೆಂ ಏಕ್ ಕಾಳಿಜ್ ಆಸಾ. ಅಸಲೆಂ ಸೊಭಾಯೆಕ್ ಭುಲ್ಚೆಂ ಕಾಳಿಜ್ ಘೆವ್ನ್ ಕೊಂಕ್ಣಿ ಕವಿತಾ ಸಾಗೊರಾಂತ್ ಪಯ್ಲೆಂ ಮೇಟ್ ಕಾಡಲ್ಲ್ಯಾ ಕವಿಕ್ ಮೊಗಾಚೊ ಯೆವ್ಕಾರ್.
("ಮೊಗಾ-ಪೆಳೊ" ಕವಿ ಮೆಲ್ವಿನ್ ರೊಡ್ರಿಗಸಾಚೊ ಪಯ್ಲೊ ಕಾವ್ಯಾ-ಪುಂಜೊ)
-ಆಂಡ್ರ್ಯೂ ಎಲ್. ಡಿಕುನ್ಹಾ
ಕವಿತಾ:
ದೊಳೆ
ದೀಷ್ಟ್ ಕಶಿ ಕಾಡುಂ
ತ್ಯಾ ಸೊಬಿತ್ ದೊಳ್ಯಾಂವಯ್ಲಿ
ಪರತ್ ಪಳೆಂವ್ಚಿ ತಾನ್
ಕಿತೆಂಗೀ ಏಕ್ ಆಮಾಲ್
ಸಾಮ್ಕಾರ್ ಮೆಳ್ಳ್ಯಾರ್
ಉತ್ರಾಂ ಸುಟನಾಂತ್
ಚಿಂತ್ನಾಂನಿ ಮಾತ್ರ್
ವೆಂಗೆಂತ್ ಆರಾಯ್ಲೆಂ ತೆದ್ನಾಂ
ಹರ್ದ್ಯಾಂತ್ ಲಿಪ್ತಾಲಿ
ಕಿತೆಂಗೀ ಏಕ್ ವೊಡ್ನಿ..
ಉಚಾರುಂಕ್ ಜಾಯ್ನಾ ತಿತ್ಲಿಂ
ಭೊಗ್ಣಾಂ....ತಿತ್ಲಿಚ್ ಆಶಾ.
ಪುಣ್ ಹಜಾರ್ ಪಾಗೊರ್
ಉಡನಾತ್ಲೆ ತಿತ್ಲೆ ಉಬಾರ್ ನ್ಹಯ್
ಪುಣ್ ತಿತ್ಲೆ ಸಲೀಸ್ಯೀ ನ್ಹಯ್
ಸಪ್ಣಾಂತ್ ತರೀ...ಯೆತಲೆಂಯ್?
ದೊಳ್ಯಾಂನಿ ತುಜ್ಯಾ
ಘಾಯೆಲ್ಲ್ಯಾ ಮ್ಹಾಕಾ ಗೂಣ್ ಕರ್ತಲೆಂಯ್
ಮುಖಾರ್ ಮುಖಾರ್ ದಿಸ್ಲ್ಯಾರೀ
ಮೆಳಾನಾತ್ಲೆ ಬರಿ...ನಪಯಿಂಚ್
ಕಶೆಂ ತುಂ ಸಮ್ಜಶಿ ಮ್ಹಜಿ ..
ಅಸ್ಕತ್ಕಾಯ್ ...
ಗೀಳ್ನ್ ಸೊಡ್ ಮ್ಹಾಕಾ ತ್ಯಾ ದೊಳ್ಯಾಂನಿ
ಆನಿ ಕರ್ ಮ್ಹಜಿ ಸೊಡ್ವಣ್
- ಪಕ್ಕು, ಕುಕ್ಕಿಪಾಡಿ
संपादकीय:
दोळ्यांचो जादू
सोभायेच्या मोगांत पडचें कवीचें एक देणें म्हण्येत. ना तर कविता घडना. हांगा कवीन रचल्लो प्रेमी, सोभीत दोळ्यांक शरण जाता – ते दोळे आब्ळायेन आपणावंक न्हय, अधिकार चलोवंक न्हय, बगर मोगाक जागयल्ल्या त्या दोळ्यांच्या सागोरांत बुडोन शांत जावंक. हांगा आब्ळाय ना आनी आब्ळायेक कवितेंत खंडीत जागो ना.
वाचप्याक हो मोग एक भ्रम तशें भोगुंक पुरो. “उत्रां सुटनातल्ल्या” मोगाचे गुंडायेंत बुडलेल्याक हो एक भ्रम न्हय, सोडवण. दोळ्यांनींच घाय जावन परत्यान दोळ्यांनींच गूण जांवचो सोभीत अनभोग कवीन वाचप्याक दिला. नव्या कवीथावन असल्यो अपरूप वोळी वाचुंक मेळताना धादोस्काय भोगता. "मोगापेळो" बांदची कालेत आनी शाती कवीक आसा तें कळता.
मोगाच्या जादूंत आपणाकच होगडावंक वचूंक, “गीळन सोड म्हाका त्या दोळ्यांनी” म्हण आपणाकच सोभायेक अर्पुंक मोगाळ, धयरादीक आनी रोमॅंटीक काळीज जाय. नवो कवी, पक्कू, कुक्किपाडी लागीं असलें एक काळीज आसा. असलें सोभायेक भुलचें काळीज घेवन कोंकणी कविता सागोरांत पयलें मेट काडल्ल्या कवीक मोगाचो येवकार.
("मोगा-पेळो" कवी मेल्विन रोड्रीगसाचो पयलो काव्या-पुंजो)
-आंड्र्यू एल. डिकुन्हा
कविता:
दोळे
दीष्ट कशी काडूं
त्या सोबीत दोळ्यांवयली
परत पळेंवची तान
कितेंगी एक आमाल
सामकार मेळ्ळ्यार
उत्रां सुटनांत
चिंतनांनी मात्र
वेंगेंत आरायलें तेदनां
हरद्यांत लिपताली
कितेंगी एक वोडनी..
उचारुंक जायना तितलीं
भोगणां....तितलीच आशा.
पूण हजार पागोर
उडनातले तितले उबार न्हय
पूण तितले सलीसयी न्हय
सपणांत तरी...येतलेंय?
दोळ्यांनी तुज्या
घायेल्ल्या म्हाका गूण करतलेंय
मुखार मुखार दिसल्यारी
मेळानातले बरी...नपयींच
कशें तूं समजशी म्हजी ..
अस्कत्काय ...
गीळन सोड म्हाका त्या दोळ्यांनी
आनी कर म्हजी सोडवण
- पक्कू, कुक्किपाडी